I vår storfamilie er vi veldig glade i karamellpudding. Eg begynte å lage det for 15 år sidan, og lykkast frå første forsøk. Det er enkelt, og ein treng berre fire ingrediensar. Eg begynte med å følgje ei oppskrift med 6 dl mjølk. No har eg utarbeidd mi eiga med 1 liter mjølk i ei 2-litersform.
Set forma på ei så varm plate som muleg. Når forma er blitt varm, har du i 1 1/2 dl sukker. Lat det bli brunt. Ta det til side og kjøl litt ned før du har karamell opp etter kantane.
Visp lett saman 8 egg, 3 ms (1/2 dl) sukker og 1 1/2 ts vaniljesukker. Spe med 1 liter H-mjølk.
Sil blandinga i forma.
Set formene inn i omnen i vassbad. Det er lurt å ha i litt vatn først og så etterfylle. Det er greit å ha god tid. Då kan du sette puddingane i kald omn. Det ein vil unngå, er luftbobler i puddingen. Ved låg temperatur og lang steiking, kan det ikkje gå gale. I min omn tek det 4-5 timar med litt over 100 grader.
Du ser at puddingen er ferdig når det kjem små sprekker på toppen. Stikk gjerne ein kniv forsiktig ned i ei sprekke og sjekk at det ikkje tyt ut mjølk. 
Vi har alltid gledd oss til påskekrimseiane i påska. Kvifor det? Er det ikkje krimseriar på alle kanalar året rundt?
Medan andre vaskar og pyntar til påske, rotar vi på. Øystein har malt gangane våre kvite igjen. Ein må nesten det for å få dei reine. Sjølv rotar eg på ute. Beda begynner å sjå fine ut, i alle fall dei fleste.
Etter anbefalingar frå Anlen, kjøpte eg dette spelet. Kanskje vi skal ta det med på slektstreff?
Påske er krimtid.
For spreke karar er ein tur på Holstadhornet ein liten svipptur.
Eitt ærend dei har, er å sjekke uglekassene. Ugler er nokre kresne leigebuarar. Dei ser seg om nokre år før dei vil etablere seg. I år ser det ut til å vere liv i spurveuglekassa.
I dag har vi henta fram dei to kassene våre med påskepynt. Eg tvilar på at det vert pynta så mykje med oss i år.
Under mottoet "Ein får gjort mykje på ein time", sette eg i gang å røske i beda i går klokka sju. No skal alt det daude vekk. Eg vart så ivrig at eg gjekk glipp av nokre talent.
Eg fann, eg fann! Eg har lurt på om dei kvite "pinseliljene" mine ville kome att i år.
I år som i fjor har eg planta litt forskjellige løkar i pottene mine. Påskeliljene kjem alltid att. Dei vert rett nok mindre, og dei forsvinn etter nokre år. Men med rikeleg påfyll frå grava og frå pottene, har eg alltids nok att. Dei kvite er minst dobbelt så dyre, og eg kjøper derfor som regel berre ei. Derfor er det spesielt artig at dei kjem att.
Nei, no kan eg ikkje sitte her. Huset er vaska medan skodda har letta. Eg rekk nok ein time før middag.
Nabokatten har funne seg ein kvileplass øvst på komposthaugen. Der er sikkert varmt og godt no, og han har god oversikt. Når han ser fotoapparatet, vert han straks på vakt.
I denne romanen gjer forfattaren det same som fleire før han, og kanskje helst etter han, han prøver å skrive historia om foreldra sine. Noko veit han, men det meste må han dikte.
I dag fyller eldste søskenbarnet mitt på Eid 44 år. I det høvet har eg funne fram eit bilde frå 14. juli 1977 der alle seks søskenbarna er samla. Det var ikkje noko lett sak å samle alle. Det var alltid ein eller fleire det ikkje passa for å stille til fotografering. Eg synest å hugse nokre runder før alle sat i sofaen.
Det er første gong vi har vore på den årlege vårkonserten med alle korpsa i kommunen. Det er tre skulekorps og to vaksenkorps. I går øvde skulekorpsa med ein innleigd inspirator der temaet var å spele utan notar. Dei avslutta med desse fellesnummera. Notane var framme tidlegare i programmet.
Nei, eg hadde ikkje med meg kake til mamma. Dette er slik korpskakene ser ut no, tatt med Håkon sitt gamle apparat. Som rundekake/ostekake valde eg å satse på ein klassikar. No har eg fylt kaka med vaniljekrem kokt av 2 posar vaniljesauspulver blanda med ein pakke fløyte. Sist eg laga denne kaka var til ein konfirmasjon for fem (!) år sidan. Så her tek eg i mot tips om oppdatering. Eg fylte den no, for at den skal sette seg til i morgon, etter tips frå ein kollega.
Noko anna som er så merkeleg er at eg vert så usikker når eg skal gje vekk kaker. Kva skal eg fylle blautkaka med? Kva likar folk best? Mamma hadde frose ned fylt blautkake etter tips frå Anlen. Det er ikkje dumt! Og veldig lurt viss ein veit at ho vert ståande framme ein time eller to før matpausen. Eg har kjøpt inn både aprikoskompott og aprikossylte slik at eg har noko å velje i.
Vi vil gratulere Olaug med dagen i dag! Bildet kom eg over då eg leitte etter bilde frå 1979. Her er mamma 39 år, altså yngre enn det både eg og sysrta mi er i dag.
Eg har fått spørsmål om eg kan vise fleire Ekelund-tekstilar på bloggen, og det gjer eg gjerne. Dette er gode produkt som eg gjerne reklamerer for.
Handduken med fyrlyktene har eg fått av mamma. Motivet er maritimt, og han er mest framme om sommaren.
I Sverige overgår midtsommarfeiringa sjølve nasjonaldagen. Mamma har kjøpt denne i Sverige, så tid og stad hugsar nok ho betre.
Dette er ein souvenir eg kjøpte i Stockholm.
Denne har Margrete kjøpt i Volda. Det ser ut til at ein kan få laga på bestilling. Det finst mange vakre motiv.
I dag fall eg for freistinga og kjøpte meg to gule storblomstra begoniar. Då eg begynte å rydde litt i vinduskarmane venta det meg fleire overraskingar. Ei av dei var denne orkidéen. Det er tredje gongen han blomstrar. Eg har forhøyrt meg med andre orkidéeigarar om ein bør klippe dei ned og støtte dei opp. Denne har fått utvikla seg sjølv. I dag tok eg han inn i varmen og oppdaga tre greiner, litt daudt klipte eg vekk. Noko støtte ser det ikkje ut til at han treng, men eg har tatt vare på pinnane og klemmene om eg skulle skifte meining.
Viss eg tel rett, så er det talet på glassmagasinliknande butikkar i Ulsteinvik. Der er no kanskje tre interiørbutikkar i tillegg. Fryd er konkurs, og Christiania Glassmagasin legg ned avdelinga si i Vik. Sistnemnde kjem eg til å sakne.
Dette kjøpet, ikkje på tilbod rett nok, møtte stor skepsis i heimen. Det er ei fillerye som kan vaskast i vaskemaskin, hadde eg tenkt. Ja, ja om dei får rett i at det er svært upraktisk, så skal eg legge det på vaskerommet.
Då eg såg bildet av Ingeborg på 16-årsdagen hennar, kom eg på at eit av dei få fødselsdagsbilda eg har av meg sjølv, er frå 3.juli-79. Eg la vel inn ein kommentar på at eg kanskje skulle legge det ut, eller late det vere. No har båda mamma og systra lagt ut bilde av seg sjølve då dei var 16. Så eg kan ikkje vere verre.
Inspirert av elevane mine laga eg tomatsuppe til kveldsmat i dag. Eg starta med å surre løk til han vert blank.
Det tek ikkje stort lengre tid å lage ei slik suppe enn det gjer å lage frå pose, så det er berre å sette på egg til hardkoking. Eg kjøper egg rett frå gard. Dei er gode heile året, men eg gler meg til hønene begynner å vere ute og ete gras.
Med stavmiksaren vert løk og hakka tomatar frå boks til puré. "E de heimelaga tomatsuppe?" kjem det frå gourmetguten i familien. "Ja, likte du ne?" No kjem vel den knusande dommen, tenkjer kokken. "De e i alle fall bedre enn sånn anna." 
Vel bekomme!
Før eg begynte å blogge om bøker las eg Hoem si bok "Mors og fars historie". Den boka anbefaler eg alle å lese. Det er ei sterk historie tatt frå verkelegheita.
Ingeborg fyller 16 år i dag! Alle på Hareid gratulerer!