...kjem nok til å gå inn i historia som ein av dei finaste. Her har vore litt meir skyer enn i går, men varmt og fint.
Melodien vert nok å høyre i mange tog ut over dagen!
Dette var gøy!
Og eg trekker tilbake all skepsis til kommentatoren. Ho gjorde ein strålande jobb!
- eller held på å bu oss til 16.- og 17.mai
Då eg var midt i denne boka, tenkte eg: Her har vi årets bok!
Det er ikkje akkurat mangel på koppar og fat her i huset. Men når eg skal dekke til meir enn 18, må det bli med to ulike tallerkensortar. Eg valde mørkeblå dukar denne gongen også og lysare blå glas. Koppane med kornblomster på kom eg over for sju år sidan. Då hadde eg lyst på koppar med litt mønster på som passar til kvite fat. For to år sidan var det fleire som ønska seg koppar, men ingen som valde det eg likte best, Tid. Då fann eg ut at eg kunne kjøpe meg berre nokre få sjølv. Noko meir enn åtte skulle eg ikkje ha. No har eg 13 koppar og 15 fat, 30% her og 50% der.
P.S.
I Sunnmørsposten for ei tid sidan hevda ein mann at han hadde lese omtrent alle bøkene i bokhandelen. Eg ville ha rådd han til å ta seg ein tur på biblioteket. Ingen kan greie å få lese alle bøkene der. I april hadde eg derimot lese omtrent alle lydbøkene. No har dei fått ny forsyning, og eg lånte fem bøker der. Så kom Øystein heim med nokre han hadde lånt. Så no driv eg med ripping i stor skala. Luksusproblemet er kva ein skal lese først. Det spørs om det ikkje vert Hovland!
I går kom det krav om noko anna enn koldtbord til middag. Ei suppe vart foreslått. Suppeposar er mangelvare her i huset. Kjøper eg inn det, forsvinn dei like fort, og suppekokarane legg att spor etter seg i form av skitne panner og reiskap. No har eg litt asparges i hagen, men ikkje nok til ei suppe. Så eg steikte eit par boksar sopp (Eg veit ikkje kvifor eg kjøper sopp i boks. Fersk er mykje betre!) i smør. Deretter jamna eg suppa med mjøl og spedde med vatn, mjølk og hadde i litt buljongpulver. Til slutt hadde eg i ein boks asparges i tillegg til den heimeavla. Eg smakte til med salt og pepar. Hadde eg hatt fersk basilikum i hus, så hadde eg krydra med det.
I dag er det kvardag att.
Det er tanta mi til venstre, og dottera hennar Tone, søskenbarnet mitt, som har sydd bunader til oss. Då Systra mi og eg var konfirmerte, var det vanleg med grønt liv. Så begynte det å bli moderne med grøne silkeskjorter. Det passar ikkje til lysegrønt liv til, så ho skifta til svart liv. Det kan no vere nødvendig for mange uansett. No er det blitt vanleg å velje svart liv til konfirmantane. På bildet er vi altså tre generasjonar damer med tre generasjonar bunader.
Vi bestilte koldtbord gjennom Prix på Hareid. Det vart laga på Mega i Fosnavågen. Eg har vore i selskap med same leverandør, så eg visste at det var fin og god mat, og ikkje minst rikeleg. I tillegg til dei kalde rettane var der kylling og heimelaga karbonadar. Berre eitt fat vart tømt, nemleg det med kabaret, og det har nok med kven som har det til yndlingsrett å gjere. Det var ikkje Olaug som var grådigast for å seie det sånn. Ho som hjelpte til fekk med seg kylling og salat til middag. I dag har vi hatt karbonadar til middag. Pålegg har vi nok til resten av veka. Då hadde eg bestilt til 25 personar, tre meir enn vi var.
Kakebordet var ikkje så imponerande som det i fjor, men ei halv kake pr person brukar å halde. planen var å ha etterpålag i dag. Men Olaug ligg rett ut med sår hals og kvalme. Ho er ikkje den som brukar å gje seg over. Så no tek vi ikkje sjansen på å smitte naboane. I 2000 hadde vi eit stort selskap her. Då hadde keeperen kome heim med smitte dagen før. Vi hadde ikkje før sagt hade til dei siste gjestene før det braka laus.
De kan vere trygge for at maten ikkje kjem vekk. Det som kan frysast er frose, og så tek vi resten pø om pø.
Ingen konfirmasjon utan gjester!
I eldstemann sin barnedåp begynte vi å fotografere damer og menn kvar for seg. Det har vi halde fram med.
Då journalisten vart konfirmert for sju år sidan, heldt han tale. 9. klassingane har tale som sjanger i norsk, og får som stiloppgåve å skrive sin eigen konfirmasjonstale. Dei vert sjølvsagt oppmoda om å halde talen. Kanskje det fører til at dei får lyst til å halde fleire talar?
Konfirmanten gjennomførte sin med stil. Det same gjorde fjorårskonfirmanten.
Oppvekstsjefen fekk ikkje det veret han hadde håpa på til opningsarrangementet til den nyrenoverte Hareid skule. Det som skulle foregå ute, vart flytta inn.
Sjølv tok eg meg berre tid til å vere med på den høgtidlege opninga med talar, korpsmusikk og korsang. Bilda er tatt frå skulekjøkenet mot medieteket.
Mormor fekk seks barnebarn i løpet av like mange år. Vi manglar berre ein 67-modell. Stein-Inge som fyller 40 år i dag, sit på fanget. Eg som er eldst, har rutete kjole. Systra mi prøver anten å gøyme seg eller stikke seg fram bak bror min. Bildet er frå 1969.
Dette bildet har nok eg tatt i 1980. Det er av konfirmanten med søsken og søskenbarn.
No held vi på med opplegget "Brød og tallerken" i Mat og helse. Elevane planlegg sine eigne tallerkar innan ei ramme på 100 kr til 5-6 personar. Halvparten lagar middag medan resten bakar brød og teiknar og skriv på brødposar.
I dag har vi vore i konfirmasjon i Molde. I løpet av dagen har vi opplevd både sol og regn. Romsdalfjorden var flott i dag tidleg.
Her er konfirmanten saman med dei søskenbarna som møtte. Broren skal opp til eksamen i morgon. Han reiste tidleg til Volda. Elles mangla den eldste i kvar familie, alle studentar med eksamen i vente.
Dei siste dagane har eg omtrent ikkje høyrt lydbok sjølv om eg har gjort mykje praktisk arbeid. Boka fengjer rett og slett ikkje. Er det eg og franske bøker som ikkje heng saman igjen?
Bror min og alle av hans kaliber, treng ikkje lese dette innlegget. Men alle som har visst like lite som meg til no, kan ha interesse av dette.
Her